Er was eens een koning die het goeie wilde doen, echt het goeie. Zijn queeste naar het goeie leidt hem langs verschillende vrouwen, langs diverse ministerraden, langs allerlei ideeën en ideologieën.  Maar blijft hij eigenlijk wel het goeie doen? Of doet hij een beetje te veel van het goeie?

Want wat is het goeie doen eigenlijk? En is het goeie doen niet voor iedereen anders? En kunt ge eigenlijk wel voor iedereen goed doen? En als ik iets goed vind, en gij niet, is het dan wel het goeie?

Een stuk met zes wijven* (of toch bijna), kibbelende ministers, roddelende hofdames, vechtlustige toernooien , briesende paarden, sierlijke hofdansjes. En natuurlijk, een stuk met een koning die iedereen met zijn gitaar de kop wil inslaan.

De man met de zes wijven is muziek en theater en veel beweging.

*een wijf is een vrouw